Een economie gaat niet naar nul, maar wel een forse stap terugzetten. In mijn omgeving vernam ik al dat bijv. in Veenendaal vele winkels eerder sluiten, omdat er amper aanloop is; nog los van definitieve sluitingen.

En voor zover er nog de wil is om te kopen; steeds minder mensen kunnen het zich permiteren (ik hoor steeds vaker huizenaankopen afketsen ivm niet rondkrijgen van financiering). Het is een negatieve spiraal waar we niet zomaar uit zullen komen, ondanks soms positieve geluiden wat ik graag met een voorbeeld toelicht:

als eerst 10 winkels(bijv. kleding, of makelaars) goed draaiden, maar waarvan t.g.v. economische teruggang er 5 moesten sluiten, dan kan bij een opleving die mogelijk 6 winkels net zoveel werk als eerst kunnen opleveren, die 5 overgebleven winkels het gevoel geven dat het beter gaat dan voorheen…terwijl over het grote geheel de markt 40% minder goed vergaat dan in de oude situatie.

Per saldo komen steeds meer consumenten in bijv een uitkeringssituatie terecht, of in krappere financiele omstandigheden (hypotheken hoger t.o.v. waarde van huizen)…elke werkeloze erbij zal iets minder bijdragen aan het geheel en daarmee anderen ook meenemen in die achteruitgang. Bedenk dat er heel veel overeind is gehouden dmv overheidsinvesteringen, die per saldo ook weer gefund moeten worden…dat komt de burger id vorm van lastenverzwaring tegemoet en daarmee dus ook ten koste van koopkracht…dat gaan ondernemers weer merken, faillissementen/ ontslagen etc.etc. …een negatieve spiraal dus.